အသင့္

အေရာင္ေတြေမွးမွိန္ေနတဲ့... ေကာင္ကင္ႀကီးေအာက္မွာ...

အခ်စ္မရွိေတာ့တဲ့... ငါ့ဘ၀ကို..ဘယ္သူက..ေရေလာင္းေပးမလဲ..

ခ်စ္ခဲ့တာေတြ...က်င္နာခဲ့တာေတြကို..ျပန္ေျပာရင္ေတာင္...

ေမွးမိွန္ေနတဲ့..ေကာင္းကင္ႀကီးက မ်က္ရည္က်အံုးမယ္...

ငါ့ဘ၀ရဲ႕ေန႔သစ္ကိုေရာက္ဖို႔..အာရုဏ္ဦး ေနအလင္းေရာင္ကို..

ဘယ္ေတာ့မွ ငါေတြ႕ရပါအံုးမလဲ....

လမ္းေပ်ာက္ေနသူတစ္ေယာက္အတြက္..မင္းေလးဟာ..ငါ့ရဲ႕ မိုနာလီဇာေလးပါ...

ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္ေရာက္ေတာ့တဲ့ ကမၻာဦးအစကို..တို႔ႏွစ္ေယာက္ ေလွ်ာက္လွမ္းဖို႔ အသင့္ပါ..

ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀ဟာ... ဆူးခင္းလမ္းေပၚကိုမေလွ်ာက္ရဘဲ...ဖေယာင္းလမ္းကိုေလွ်ာက္ဖို႔..

ကိုယ္ဘက္က (အသင့္)ဆိုတဲ့ စာလံုးေလးနဲ႕ ခ်စ္သူထံ ပါးလိုက္တယ္...

_အသင့္_ ပါဘဲ ခ်စ္သူရယ္...